Na 3 jaar zeg ik vaarwel met dit blogje. Een blogje waar veel gebeurt is maar omdat de blog bramgriet is, wil ik hieraan vaarwel zeggen
je kan ons volgen: www.dewereldvanmamagriet.web-log.nl
Dit blogje blijft nog bestaan. Moet alles nog in word zetten en dan afprinten voor mijn jongens later.
liefs,
Griet
Er lopen overal mensen rond
Kinderen van collega's hebben geen tijd meer
Het is zo zonde om te zien
Het is zo zonde om je zo te voelen
De zon schijnt tussen de wolken door
Het stof om je heen komt weer tot rust
Maar ik hoor weer dezelfde woorden
Ik zie deze keer de zelfde oude strijd
We zijn deze keer helemaal alleen
We hebben ons pad gevolgd
We zijn deze keer helemaal alleen
Tranen rollen over mijn gezicht
Schimmen van figuren door de stroom
Oh ik wil gewoon iets voelen
Maar ik wil me niet zo voelen
We zijn deze keer helemaal alleen
We hebben ons pad gevolgd
We zijn deze keer helemaal alleen
We zullen niet meer wegrennen
Deze mama moet 300° een andere bocht nemen en gaat haar aanvraag indienen om 80% te gaan werken. Hopelijk vanaf 1 april 2010. Hoopt dat ze haar werk op die manier kan blijven doen.
aiWeekend! Iedereen blij dat het geen ochtendstress is. Maar weekend is hier veel actie.
Vrijdagmiddag 20 minuten langer gewerkt dan voorzien. Neem een halve dag verlof voor zaterdag een congres in Leuven. Om mijn Gustje naar de opvang en naar huis. Eens thuis is het waw, het huis op een werkdag zien in licht! Geen donkere dag vandaag. Tuin ligt vol bladeren en er moet dringend gras afgereden worden, huis ligt naar mijn normen overhoop en toch alweer vuil.
Dus terwijl Gust op zijn gemakje in het park ligt. Mama even op facebook en in actie schieten. Opruimen, stofzuigen, Gust in bed steken, bed verversen, keuken opruimen, flessen afwassen, was verzamelen. Dan inpakken want we vertrekken naar Leuven na de school van Victor. Snel nog Gust zijn fruitpap geven (die hij super traag opeet)
Dan op tijd om Victor en richting Leuven. Zoals verwacht een ongeluk als we bijna in Leuven zijn. Sta uren aan te schuiven. Victor begint moeilijk te doen en wil gordel niet perfect meer aandoen en moet pipi doen. Gust begint niet te huilen maar te krijsen want krijgt honger en voelt warm aan. Dus 550 m voor de afrit dan maar voorzichtig toch maar de pechstrook op en de snelweg afrijden. Uiteindelijk kom ik de andere kant Leuven binnen maar we zijn er geraakt na een ritje van meer dan 2.5 uur. Eens binnen bij zus, ligt Gust onder het overgeefsel op een speelmat. Victor heeft honger en is moe. Dus zakken overhoop halen zodat iedereen kan verzorgd worden.
Bedtijd voor Victor en ja, nee hoor. Victor wil niet gaan slapen. Pfff waarom loop het soms zo moeilijk? Uiteindelijk slaapt Victor in het grote tweepersoonsbed en mama, ja.... die slaap in het éénpersoonsbed dan maar en heeft een nacht met vele dromen over Bram. Word dan wakker en maak me dan zorgen. Laat zo'n droom niet uitkomen.
Zaterdag. 6.30 uit bed met 2 wakkere kindjes maar heeft zus en Noor als gezelschap. Congres voor de mama en de kids blijven bij mijn zus. Gust heeft koorts maar is gelukkig actief. Toch naar congres gegaan. Na een interessante dag om 16.30 met een auto vol, terug richting Gent om dan op een goed uurtje thuis te zijn. Zalig om te kunnen doorrijden. Eens thuis en kids aan het spelen begint de wasmachine volle toeren te draaien. Vijf washopen staan klaar om gewassen, opgehangen en opgeplooid te worden. Om 19 uur brengt een vriend alle boodschappen bij mij (wat een luxe!) en heeft lekker gekookt. Om 20 uur ligger er 2 kleine mannen te slapen en mama... die is doodop.
Zondag. 6 uur Victor staat voor de 2 de keer aan mijn bed. Gust ligt te brabbelen maar valt gelukkig weer in slaap. Wasdag gaat ver. Victor eist alle aandacht op, Gust is koortsvrij maar wil ook zijn portie aandacht. Zondagavond 20 uur vallen mijn ogen dicht in de zetel.
Maandagochtend. Na 4 keer te moeten opstaan gaat de wekker om 5.55 af. Pffff voelde me vrijdagochtend veel fitter dan op maandochtend. Moet het niet omgekeerd zijn na een weekend? Mijn rug doet pijn (ben in behandeling bij chiropractor omdat ik te veel problemen had) en mijn nek is stijf. Gust komt uit bed met rode kaken en heeft opnieuw koorts maar is actief. Toch naar creche. Om 8 uur zitten we achter de pc op het werk en bekom ik even met een tas koffie.
Victor krijgt elke maand dopido op school. Vond het wel leuk dat hij dit had. Wij als kind kregen dit ook, mijn jongen moest dit zeker hebben. Woendag, toen Gust in bed lag, samen met Victor gewerkt in zijn boekje. De sint geschilderd in rood, met de kleurtjes gespeeld, geplakt, .... Ongeloofelijk leuk vond hij het en ik ook! Even mama en Victor tijd.
Victor heeft een nieuwtje. Nu is hij 's nachts wel stil en moet hij niet altijd meer naar het toilet. Nu wil hij constant als hij wakker wordt bij mama slapen. Dus zo staat Victor wel elke nacht tussen 2 en 6 aan mijn bed. Muisstil staat hij op en komt dan naast mijn bed staan en zegt dan "mama..." Dus deze mama met kleine ogen kijken naar welk uur het is en dan maar opstaan "Victortje, iedereen slaapt nog. Hup terug naar je bed" En ja, dit staat Victor niet altijd aan. Gelukkig geen mega grote huilbuien. Maar toch wel gepruttel. kruip dan terug in mijn nestje om dan te wachten om Victor tweede poging iets voor 6 uur. Uiteindelijk mag hij wel op de ochtend bij mijn in bed liggen. Samen genieten we dat hij in mijn armen ligt, maar er zijn ook ochtenden waar ik doodmoe nog 5 minuten wil genieten van mijn bed alleen (mijn plekje waar ik tot rust kan komen, een plekje dat niet door een kind is in beslag genomen.) Dan komt Victor met koude voeten in mijn rug stampen of ongeloofelijk hard zit tutten met heel veel lawaai. Grrrrr om zot van te komen.
Ondertussen is het me al de hele week gelukt om Victor naar school te laten gaan zonder zijn tut. We vertrekken thuis al zonder en 1 tut blijft in bed, de andere mag in de boekentas zitten. Maandag was het groot drama maar elke dag vraagt hij minder lang om die tut. Volgende stap is,heb woensdag al een poging gedaan, geen tut in de voormiddag thuis bij mama (heb alles uit mijn mouw mogen halen om hem af te leiden).
Maar die tut afleren geeft de nodige stress omdat Victor ondertussen me verschrikkelijk kan testen. Ligt meermaals op de grond te huilen met grote kuren. Dan heb je zo'n dag als vandaag dat je boven dat stress plateau zit en je je afvraagt waar ben ik allemaal aan begonnen. Fulltime werken in een nieuwe job die ongeloofelijk veel energie vraagt en de nodige stress. Mijn jongens een goed evenwichtig leven geven. Aandacht geven aan vrienden en familie. En dan al mijn twijfels, ben ik goed bezig als moeder, als collega, als verpleegkundige, als...
Zaterdag gaat Victor terug naar zijn papa en er komt maar één ding uit zijn mond als het over papa gaat : Femke... Meer zegt hij niet maar het komt zo hard aan en ik kan er bang van worden. Wat als hij haar leuker vindt dan mij? Ik ben bang dat ik ooit mijn jongens zal verliezen of dat het op een ander leuker en beter is dan thuis bij hun mama ... Het moeilijkste is dat je het totaal niet mag tonen aan je kinderen dat je hart hierover zo hard huilt. Dat je hem mist als hij vertrokken is en dat het zo zo hard is als zijn papa toe komt en hij totaal niet meer naar je kijkt. Ik begrijp het wel dat hij dolgelukkig is dat hij papa ziet, maar plots ben jij die alles voor hem doet niets meer . Je krijgt nog een snelle zoen en weg is hij ... dan moet je opletten dat je jezelf niet verlies in de leegt die je voelt.
Sinds deze week hebben we gezien dat Kaatje van Ketnet een vriend erbij heeft. Je hebt Kamiel maar nu ook een vriendje Victor. Zalig om mijn Victortje te zien stralen dat Kaatje haar vriend in zijn super leuk pak Victor heet. Telkens roept hij 'mama mama, kijk Victor' en dan glundert hij.
Victor is een echte kleuter geworden. Deze ochtend zag hij het volledig zitten om naar school te gaan bij juf Katrijn. Ooooo wat is hij zo zot van zijn juf!
Als ik hem 's avonds afhaal loopt hij recht in mijn armen met een dikke knuffel. Als ik vraag hoe het was bij de juf is het eerste wat hij zei 'juf Katrijn!!!' Veel zegt hij niet spontaan maar eens ik wat begin te vragen dan praat hij wel. Dat hij een banaan heeft gegeten, kaas op zijn sandwich, spaghetti (maar dat zegt hij elke dag als ik vraag of hij patatjes heeft gegeven)
Victor is ook naar school geweest zonder zijn tut. Vanaf vandaag maak ik er mijn werk van dat de tut mee mag maar ze moet in de boekentas. Victor moet dringend zijn tut afleren want tot nu toe zegt hij dat hij ze aan de sint gaat geven voor de arme kindjes. Want die hebben geen tutjes. Maar of dit in het echt zal gebeuren over een maand. Mmmmmm ik denk het niet.
De tijd vliegt hier maar voorbij en Gust is ondertussen al 7 maand!
Een zalig weekend hebben we gehad met veel wandelen en ja, we zijn zelfs even gaan zwemmen. Maar mijn jongens vonden het water iets wat te fris. Het was een kort en krachtige zwempartij. Gust is een jongen dat enthousiast is op alles wat hij maar ziet. Armen en benen gaan op en neer van spanning om het te beleven. Alles wat hij te pakken kan krijgen gaat hup in zijn mond.
Het viel me al op dat hij meer speeksel had en veel zat te bijten op alles. Ja, gisteren voelde ik en 2 tandjes piepen door dat tandvlees. Zijn eerste twee onderste tandjes zijn er. Help, dacht ik direct. Mijn jongen wordt nu echt groot. Maar weer laat Gust niet van zich horen dat hij last had. Hij blijft vrolijk door het leven gaan. Een echte levensgenieter. Nu ja, de wijn en frankrijk zullen daar wel iets tussenzitten 9 maand voor zijn geboorte. Hij zit ondertussen ook al met kussens rond hem en zou niet liever doen dan met zijn grote broer spelen.
Als Gust zijn fles melk zien, dan zie je hem nog meer stralen en zijn armen gaan direct omhoog om zijn fles in ontvangst te nemen. Ondertussen slaap hij nu goed door en neemt hij zijn tutje zelf 's nachts.
Gust mijn lieve jongen, je bent zo zalig om naar te kijken. Elk moment is genieten. Als je alleen bent bij mij of samen met je broer.
Victor zit in een boek te kijken en ziet dat een hond pipi doet op de grond.
Victor : 'ooooooo mama, kijk! Dat mag niet!'.
Ik: 'Victor, de honden plassen op de grond of in het hondentoilet'
Victor:'Nee, mag niet' En met zijn vingertje omhoog zwaait hij van neen 'pipi moet in het palet, hond moet pipi doen in palet en kaka ook' (palet = toilet)
Ik: 'Maar de hond is een dier zoals Boris onze poes. Boris doet toch ook geen pipi en kaka op het toilet'
Victor : 'Jawel, Boris doet pipi en kaka op het palet. Niet pipi doen op grond. Mag niet!'
Hmmmm ok en dan sta je daar. Kon dat maar dat onze poes dat deed maar dan moet ze doorspoelen ook. Minder werk voor mij.
Laatste reacties